PAUL PEIJNENBURG TEKST
 


Fijn hè, zo’n knipperende cursor op een leeg document? Gek kan hij je maken, zeker als de tijd dringt en je die dag nog zoveel andere dingen moet doen.

Aan... uit... aan... uit... aan... uit...

Ik weet wat ik wil zeggen, en ook aan wie, maar vindt er domweg niet de woorden voor...

Aan... uit... aan... uit... aan... uit...

Half twaalf alweer, en nog geen letter op het scherm.

Aan... uit... aan... uit... aan... uit...

Half zes...

Aan..., uit... aan... uit... aan... uit...

Half acht; morgen nog eens proberen...

Aan... uit... aan... uit... aan... uit...

...of anders toch eens even bellen...